Shloka 1
Adhyāya 110: Dhṛtarāṣṭra’s Lament on Fate; Saṃjaya’s Reproof and the Princes’ Assault on Bhīma (द्रोणपर्व, अध्याय ११०)
ऑपनआक्राता बछ। अकाल अष्टाधिकशततमोब<् ध्याय: द्रौपदीपुत्रोंके द्वारा सोमदत्तकुमार शलका वध तथा भीमसेनके द्वारा अलम्बुषकी पराजय संजय उवाच द्रौपदेयान् महेष्वासान् सौमदत्तिमहायशा: । एकैकं पज्चभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध सप्तभि:,संजय कहते हैं--राजन्! महायशस्वी शलने महाधनुर्धर द्रौपदीपुत्रोंमेंसे एक-एकको पाँच-पाँच बाणोंसे बीधकर पुनः सात बाणोंद्वारा घायल कर दिया
sañjaya uvāca | draupadeyān maheṣvāsān saumadattir mahāyaśāḥ | ekaikaṃ pañcabhir viddhvā punar vivyādha saptabhiḥ ||
Sañjaya sprach: O König, der ruhmreiche Sohn Somadattas, ein großer Bogenschütze, traf jeden der Söhne Draupadīs—mächtige Schützen—mit je fünf Pfeilen und verwundete sie danach erneut mit sieben weiteren.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial excellence in war often manifests as repeated harm, inviting reflection on the ethical weight of kṣatriya duty: even when action is 'skillful' and socially sanctioned, it intensifies suffering and deepens the tragedy of conflict.
Sanjaya reports to the king that Saumadatti, famed for his prowess, individually targets the sons of Draupadī, first piercing each with five arrows and then striking them again with seven—depicting a fierce exchange in the Drona Parva battle sequence.