भीमसेन-दुर्योधन-समागमः
Bhīmasena–Duryodhana Engagement at Sunset
अभ्यधावज्जिगीषन्तस्तव पुत्रस्य वाहिनीम् | धृष्टद्युम्मन आदि समस्त पाण्डव योद्धा आपके पुत्रकी सेनाको जीतनेकी इच्छासे युद्धमें शान्तनुनन्दन भीष्मपर ही चढ़ आये || ३३ है ।।
sañjaya uvāca | abhyadhāvaj jigīṣantas tava putrasya vāhinīm | dhṛṣṭadyumna-ādayaḥ samastāḥ pāṇḍava-yoddhāḥ śāntanunandana-bhīṣmaṃ prati samabhyapatanta | tathaiva kauravā rājan bhīṣma-droṇa-purogamāḥ pāṇḍava-senām abhyadravan | tataḥ ubhayor balayoḥ ghoraṃ yuddham abhavat ||
Sañjaya sagte: Vom Siegesverlangen erfüllt stürmte das gesamte Heer der Pāṇḍava-Krieger—angeführt von Dhṛṣṭadyumna—zum Angriff auf das Heer eurer Söhne vor und setzte geradewegs gegen Bhīṣma, den Sohn Śāntanus, an. Ebenso, o König, brachen die Kauravas, mit Bhīṣma und Droṇa an der Spitze, mit gewaltigem Schwung über die Pāṇḍava-Streitmacht herein. Da erhob sich zwischen beiden Heeren eine schreckliche Schlacht, als jede Seite, von Treue und dem Willen zu siegen getrieben, in unablässigem Kampf auf die andere prallte.
संजय उवाच
The verse highlights how collective resolve and loyalty to one’s side propel action in war: both armies, led by their foremost commanders, surge forward seeking victory. Ethically, it underscores the Mahabharata’s recurring tension—dharma as duty and allegiance versus the destructive momentum of conflict once leaders and troops commit to battle.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that the Pandava warriors, led by Dhrishtadyumna, charge the Kaurava army and aim directly at Bhishma. In response, the Kauravas, with Bhishma and Drona in front, counter-charge the Pandava forces, and a fierce general engagement begins between the two sides.