Shloka 7
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
तथान्येषां च यक्षाणां भूतानां पतयश्न ये । कृसरेण च मांसेन निवापैस्तिलसंयुतै: ७ ।। इसके बाद यक्षराज कुबेरको, मणिभद्रको, अन्यान्य यक्षोंकी और भूतोंके अधिपतियोंको खिचड़ी, फलके गूदे तथा तिलमिश्रित जलकी अंजलियाँ निवेदन करके उनकी पूजा सम्पन्न की
tathānyeṣāṃ ca yakṣāṇāṃ bhūtānāṃ patayaś ca ye | kṛsareṇa ca māṃsena nivāpais tilasaṃyutaiḥ || 7 ||
Vaiśampāyana sprach: „In gleicher Weise ehrte er auch die Herren der Yakṣas und die Anführer verschiedener Geister, indem er ihnen kṛsara (eine gekochte Mischung), Fleisch und mit Sesam vermengte Opfergaben darbrachte.“ Die Stelle betont die rituelle Ethik der Vollständigkeit: alle zuständigen Wächter durch die rechten Gaben anzuerkennen, damit der Ritus ohne Versäumnis und ohne Kränkung voranschreite.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ritual dharma: a sacred act should be performed with thoroughness and respect toward all acknowledged guardians and spirit-lords, using appropriate offerings, so that no being is slighted and the rite remains orderly and auspicious.
The narrator describes a sequence of worship in which offerings—kṛsara, meat, and sesame-mixed oblations—are presented to the chiefs of Yakṣas and to the lords of various bhūtas, completing that portion of the ceremonial propitiation.