Shloka 7
Dhṛtarāṣṭra’s Public Request for Consent to Enter the Forest (अनुज्ञा-प्रार्थना)
स श्राद्धयज्ञों ववृते बहुशो धनदक्षिण: | अनेकधनरत्नौघो युधिछिरमते तदा,वह श्राद्धयज्ञ युधिष्ठिरकी सम्मतिके अनुसार बहुत-से धनकी दक्षिणासे सुशोभित हुआ। उसमें नाना प्रकारके धन और रत्नोंकी राशियाँ लुटायी गयीं
sa śrāddhayajño vavṛte bahuśo dhanadakṣiṇaḥ | anekadhana-ratnaugho yudhiṣṭhiramate tadā ||
Vaiśampāyana sprach: Jenes śrāddha-Opfer wurde vielfach vollzogen und war geschmückt mit reichen Gaben an Vermögen als dakṣiṇā, dem den Opfernden zustehenden Lohn. Nach Yudhiṣṭhiras damaligem Willen wurden Haufen verschiedenster Reichtümer und Ströme von Juwelen verteilt—so erschien königliche Pflicht als Sorge für die Verstorbenen und als ethische Freigebigkeit gegenüber den Würdigen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship expressed through śrāddha and dāna: honoring the departed through proper rites and supporting ritual specialists and dependents through generous dakṣiṇā, turning grief and obligation into ethically ordered giving.
A śrāddha-yajña is being conducted repeatedly, and—following Yudhiṣṭhira’s approval—large amounts of wealth and jewels are distributed as dakṣiṇā, emphasizing the scale and sincerity of the rite.