Shloka 6
Dhṛtarāṣṭra’s Public Request for Consent to Enter the Forest (अनुज्ञा-प्रार्थना)
दुर्योधनं च राजानं पुत्रांश्नेव पृथक् पृथक् । जयद्रथपुरोगांश्व सुहृदश्चापि सर्वश:,तत्पश्चात् उन नृपश्रेष्ठने सम्पूर्ण मृत व्यक्तियोंके उद्देश्स्से एक-एकका नाम लेकर उपर्युक्त वस्तुओंका दान किया। द्रोण, भीष्म, सोमदत्त, बाह्नलीक, राजा दुर्योधन तथा अन्य पुत्रोंका और जयद्रथ आदि सभी सगे-सम्बन्धियोंका नामोच्चारण करके उन सबके निमित्त पृथक्-पृथक् दान किया
duryodhanaṃ ca rājānaṃ putrāṃś caiva pṛthak pṛthak | jayadratha-purogāṃś ca suhṛdaś cāpi sarvaśaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Dann spendete er Gaben im Namen der Verstorbenen—getrennt, einen nach dem anderen—und rief König Duryodhana, seine Söhne sowie alle Freunde und Verwandten an, wobei Jayadratha und die Übrigen zuerst genannt wurden. Indem er jeden Namen ausdrücklich aussprach, brachte er für jeden eine eigene Gabe dar und ehrte die Toten nach den vorgeschriebenen Riten und der Pflicht des Gedenkens.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after catastrophic conflict, dharma requires honoring the dead through orderly rites and charitable giving. Naming individuals and giving separately underscores personal accountability, remembrance, and the ethical duty to perform prescribed obligations without hatred.
In the context of post-war rites, offerings/donations are being made for the deceased. The performer explicitly recites names—Duryodhana, his sons, Jayadratha, and other associates—and makes distinct gifts for each, indicating formal śrāddha-like remembrance.