Shloka 73
अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
अन्तरहिते भगवति सानुगे यादवेश्वर । ऋषिराश्रममागम्य ममैतत् प्रोक्ततानिह,यादवेश्वर! जब पार्षदोंसहित भगवान् अन्तर्धान हो गये, तब ऋषिने मेरे आश्रमपर आकर यहाँ मुझसे ये सब बातें बतायीं
antarhite bhagavati sānuge yādaveśvara | ṛṣir āśramam āgamya mamaitat proktavān iha ||
O Herr der Yādavas! Als der Erhabene Herr zusammen mit seinen Gefährten den Blicken entschwand, kam der Weise in meine Einsiedelei und berichtete mir hier all diese Dinge. Die Stelle betont die getreue Überlieferung heiliger Geschehnisse: Wenn das Göttliche unsichtbar wird, ruht die Pflicht, Wahrheit zu bewahren und weiterzugeben, auf vertrauenswürdigen Sehern und auf diszipliniertem Hören.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
When direct divine presence is no longer visible, dharma is preserved through reliable testimony: sages who have seen or learned the truth transmit it carefully, and listeners receive it with discipline. The verse highlights the ethical importance of faithful narration and lineage-based transmission.
Vāyudeva addresses Kṛṣṇa as Yādaveśvara and recounts that after the Lord vanished from sight along with His attendants, a sage came to Vāyudeva’s hermitage and reported all the relevant events to him.