Shloka 6
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
अहन्यहनि यो दद्यात् कपिलां द्वादशी: समा: । मासि मासि च सत्रेण यो यजेत सदा नर:,जो मनुष्य बारह वर्षोतक प्रतिदिन एक-एक कपिला गौका दान करता है, हर महीनेमें निरन्तर सत्रयाग चलाता और ज्येष्ठपुष्कर तीर्थमें जाकर एक लाख गोदान करता है, उसके धर्मका फल उस मनुष्यके बराबर नहीं हो सकता, जिसके द्वारा की हुई सेवासे अतिथि संतुष्ट हो जाता है
bhīṣma uvāca | ahany ahani yo dadyāt kapilāṁ dvādaśīḥ samāḥ | māsi māsi ca satreṇa yo yajeta sadā naraḥ |
Bhishma sprach: „Selbst wenn ein Mann Tag für Tag zwölf volle Jahre lang eine fahlbraune Kuh verschenkte und selbst wenn er Monat um Monat eine ununterbrochene Opfer-Sitzung aufrechterhielte, könnte das Verdienst solcher religiösen Taten nicht dem Ertrag gleichkommen, den jener gewinnt, durch dessen Dienst ein Gast wahrhaft zufrieden wird.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That sincere service and hospitality which truly satisfies a guest yields a higher ethical and spiritual fruit than even immense, long-term charity (like daily cow-gifts for twelve years) or continuous sacrificial performances.
Bhishma is instructing on dharma and comparing the merit of grand ritual acts and donations with the merit of atithi-seva, emphasizing that lived compassion and respectful care for guests is superior.