Shloka 643
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
अनिलद्ठेषिण: शक्र गर्भस्था च्यवते प्रजा । इन्द्र! जो दुराचारी और कुलांगार पुरुष तथा जो समस्त दुराचारिणी स्त्रियाँ सूर्यकी ओर मुँह करके पेशाब करती हैं और जो लोग वायुसे द्वेष रखते अर्थात् वायुके सम्मुख मूत्रत्याग करते हैं उन सबकी छियासी वर्षोतक गर्भमें आयी हुई संतान गिर जाती है
aniladveṣiṇaḥ śakra garbhasthā cyavate prajā | indra! ye durācārī ca kulāṅgāra-puruṣāḥ tathā yāḥ samastā durācāriṇyaḥ striyaḥ sūryābhimukhāḥ kṛtvā mūtraṃ visṛjanti, ye ca vāyunā dveṣṭi, vāyu-sammukhe mūtra-tyāgaṃ kurvanti, teṣāṃ sarveṣāṃ ṣaḍaśīti-varṣotkā garbham āgatā santānaḥ patati ||
Śakra sprach: „Wer den Wind hasst—o Indra—lässt die Leibesfrucht im Mutterleib fallen. Männer von verderbtem Wandel, die ihr Geschlecht beschämen, und Frauen von gänzlich verdorbener Lebensart, die dem Sonnenlauf zugewandt urinieren, sowie jene, die den Wind verachten, indem sie gegen ihn ihr Wasser lassen—alle solche Menschen, so heißt es, erleiden eine Fehlgeburt eines bereits empfangenen Kindes, selbst nach langer Zeit.“
शक्र उवाच