Sāma (Sāntva) and Dāna: The Brāhmaṇa’s Conciliatory Release from a Rākṣasa
आप शुद्धचित्त हैं, इसलिये आपके समागमसे मुझे यह महान् लाभ पहुँचा है। यह बात मैं समृद्धिशाली तपवाले महर्षिके समान बुद्धिसे बारंबार विचारकर प्रत्यक्ष देखता हूँ ।।
maitreya uvāca | āpa śuddhacittāḥ, tasmāt bhavatāṃ samāgamena mama ayaṃ mahān lābhaḥ prāptaḥ | etad ahaṃ samṛddhiśālinaḥ tapasaḥ mahārṣeḥ samānabuddhyā bāraṃbāraṃ vicārya pratyakṣaṃ paśyāmi || api no darśanād eva bhavato ’bhyudayo bhavet | manye bhavatprasādo ’yaṃ; tad dhi karma svabhāvataḥ ||
Maitreya sprach: „Du bist rein im Geist; darum habe ich durch die Begegnung mit dir großen Nutzen erlangt. Indem ich dies immer wieder mit der unterscheidenden Einsicht eines an Askese reichen großen Rishi erwäge, sehe ich es als etwas unmittelbar Offenkundiges. Ja, schon durch deinen bloßen Anblick kann für uns großes Wohlergehen und Aufstieg entstehen. Diese Audienz, die du gewährt hast, halte ich für deine tiefe Gnade; und selbst dieses gute Ergebnis tritt von Natur aus durch die Kraft deiner Huld ein.“
मैत्रेय उवाच
Association with the pure-minded and the grace (prasāda) of the virtuous are themselves sources of uplift (abhyudaya). The verse emphasizes humility and the ethical idea that good outcomes can arise naturally through contact with sanctity and benevolence.
Maitreya addresses a revered figure, expressing that merely meeting and receiving their audience is a great gain. He states that he has reflected on this repeatedly and sees directly that such darśana can bring welfare, attributing the resulting auspiciousness to the other’s grace.