Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
एवमुक््त्वा पुत्रशतं वनमेव जगाम ह | गत्वा चैवाश्रमं सा तु तापसं प्रत्यपद्यत,अपने सौ पुत्रोंसे ऐसा कहकर राजा वनको चले गये। वह स्त्री किसी आश्रममें जाकर एक तापसके आश्रयमें रहने लगी
evam uktvā putraśataṃ vanam eva jagāma ha | gatvā caivāśramaṃ sā tu tāpasaṃ pratyapadyata ||
Nachdem er so zu seinen hundert Söhnen gesprochen hatte, zog der König in den Wald. Jene Frau aber begab sich in einen Āśrama und suchte Zuflucht bei einem Asketen.
भीष्म उवाच