Shloka 34
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
सुहोत्र: खल्विक्ष्वाकुकन्यामुपयेमे सुवर्णा नाम | तस्यामस्य जज्ञे हस्ती; य इदं हास्तिनपुरं स्थापयामास । एतदस्य हास्तिनपुरत्वम्,सुहोत्रने इक्ष्वाकुकुलकी कन्या सुवर्णासे विवाह किया। उसके गर्भसे उन्हें हस्ती नामक पुत्र हुआ; जिसने यह हस्तिनापुर नामक नगर बसाया था। हस्तीके बसानेसे ही यह नगर 'हास्तिनपुर” कहलाया
Vaiśampāyana uvāca | Suhotraḥ khalv Ikṣvākukanyām upayeme Suvarṇā nāma | tasyām asya jajñe Hastī; ya idaṃ Hāstinapuraṃ sthāpayāmāsa | etad asya Hāstinapuratvam |
Vaiśampāyana sprach: Suhotra nahm wahrlich eine Ikṣvāku-Prinzessin namens Suvarṇā zur Gemahlin. Von ihr zeugte er einen Sohn, Hastī, der diese Stadt Hāstinapura gründete. Weil Hastī sie errichtete, kam die Stadt zu dem Namen Hāstinapura.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the importance of lineage-memory and rightful continuity: cities, dynasties, and political legitimacy are anchored in remembered founders and lawful marital alliances, preserving social order through genealogy and naming.
Vaiśampāyana continues the genealogical account: King Suhotra marries the Ikṣvāku princess Suvarṇā; their son Hastī is born and later establishes the city that becomes known as Hāstinapura, named after him.