Shloka 27
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
अत्रानुवंशशलोको भवति-- तंसुं सरस्वती पुत्र मतिनारादजीजनत् | ईलिनं जनयामास कालिंग्यां तंसुरात्मजम्,यहाँ वंशपरम्पराका सूचक श्लोक इस प्रकार है-- सरस्वतीने मतिनारसे तंसु नामक पुत्र उत्पन्न किया और तंसुने कलिंगराजकुमारीके गर्भसे ईलिन नामक पुत्रको जन्म दिया
atrānuvaṁśaśloko bhavati— taṁsuṁ sarasvatī putraṁ matinārād ajījanat | īlinaṁ janayāmāsa kāliṅgyāṁ taṁsur ātmajam ||
Vaiśampāyana sprach: „Hier folgt der genealogische Vers, der die Abfolge der Linie kennzeichnet: Sarasvatī gebar Taṃsu von Matināra; und Taṃsu wiederum zeugte seinen Sohn Ilina mit einer Prinzessin aus Kaliṅga.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the importance of preserving and recording lineage (anuvaṁśa) in itihāsa: social order and royal legitimacy are presented through clear succession—who is born from whom and through which recognized marital alliance.
Vaiśampāyana introduces a brief genealogical marker-verse: Sarasvatī bears Taṁsu from King Matināra, and Taṁsu then fathers Ilina through a Kaliṅga princess, continuing the dynastic line.