Shloka 45
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
ओमित्येवं वसिष्ठोडपि भारतान् प्रत्यपद्यत । अथाशभ्यषिज्चत् साम्राज्ये सर्वक्षत्रस्य पौरवम्,तब “बहुत अच्छा” कहकर वसिष्ठजीने भी भरतवंशियोंकों अपनाया और समस्त भूमण्डलमें उत्कृष्ट पूरवंशी संवरणको समस्त क्षत्रियोंके सम्राट-पदपर अभिषिक्त कर दिया, ऐसा हमारे सुननेमें आया है। तत्पश्चात् महाराज संवरण, जहाँ प्राचीन भरतवंशी राजा रहते थे, उस श्रेष्ठ नगरमें निवास करने लगे
Vaiśampāyana uvāca: oṁ ity evaṁ vasiṣṭho ’pi bhāratān pratyapadyata | athābhiṣicya sāmrājye sarva-kṣatrasya pauravam saṁvaraṇam, tad bahut acchā iti uktvā vasiṣṭhir bhāratavaṁśīyān apy anugṛhya, samasta-bhūmaṇḍale sarva-kṣatriyāṇāṁ samrāṭ-pade śreṣṭhaṁ pauravaṁ saṁvaraṇam abhiṣiktavān iti naḥ śrutam | tataḥ paścāt mahārājaḥ saṁvaraṇaḥ yatra prācīnā bhāratavaṁśīyā nṛpāḥ nivasanty asmin śreṣṭhe nagare nivāsaṁ cakāra |
Vaiśampāyana sprach: So nahm Vasiṣṭha mit dem Laut „Oṁ“ ebenfalls die Bhāratas an. Dann vollzog er die Weihe (abhiṣeka) und salbte den Paurava-König Saṁvaraṇa zur kaiserlichen Herrschaft über alle Kṣatriyas auf der ganzen Erde — so haben wir es gehört. Danach nahm König Saṁvaraṇa Wohnsitz in jener vortrefflichen Stadt, in der die alten Bhārata-Könige gelebt hatten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate kingship is portrayed as requiring both lineage continuity and the sanction of dharmic authority: the sage’s ritual assent and consecration establish a ruler’s ethical and political legitimacy over other Kṣatriyas.
Vaiśampāyana reports that Vasiṣṭha accepts the Bhāratas and then anoints the Paurava king Saṁvaraṇa as emperor over all Kṣatriyas; afterward Saṁvaraṇa resides in the eminent city associated with the ancient Bharata kings.