Shloka 3
Āpava
Vasiṣṭha) and the Vasus: the Kāmadhenu Theft and the Curse (Śaṃtanu–Gaṅgā Saṃvāda
अवाप्य दीर्घमायुस्तु यः प्राप्तो विकृतिं चरेत् तप्यते यदि तत् कृत्वा चरेत् सो5न्यत् तपस्तत:,जो वानप्रस्थ बड़ी आयु पाकर भी विषयोंके प्राप्त होनेपर उनसे विकृत हो उन्हींमें विचरने लगता है, उसे यदि विषयोपभोगके अनन्तर पश्चात्ताप होता है तो उसे मोक्षके लिये पुन: तपका अनुष्ठान करना चाहिये
avāpya dīrgham āyus tu yaḥ prāpto vikṛtiṁ caret | tapyate yadi tat kṛtvā caret so 'nyat tapas tataḥ ||
Selbst wenn einer ein langes Leben erlangt hat: Wird er, nachdem er mit Sinnesobjekten in Berührung kam, sittlich entstellt und lebt ganz in ihnen, und wird er nach dem Genuss vom Reuebrand verzehrt, so soll er danach erneut Askese (tapas) auf sich nehmen, auf Befreiung (moksha) hin.
जटद्टक उवाच
Educational Q&A
Long life is not a guarantee of righteousness. If one is led astray by sense-pleasures and later feels genuine remorse, that remorse should be converted into disciplined austerity and self-restraint directed toward purification and liberation.
Jaṭāyus delivers a moral instruction: he describes a person who, despite longevity, becomes corrupted by sense-objects; if that person later repents after indulgence, he should undertake renewed tapas as a corrective path toward mokṣa.