Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
सहस्रसंख्यान् सम्भूतान् दक्षपुत्रांश्ष नारद: । मोक्षमध्यापयामास सांख्यज्ञानमनुत्तमम्,धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेडनघ । वैशम्पायनजी कहते हैं--निष्पाप जनमेजय! अब मैं दक्ष प्रजापति, वैवस्वत मनु, भरत, कुरु, पूर, अजमीढ, यादव, कौरव तथा भरतवंशियोंकी कुल-परम्पराका तुमसे वर्णन करूँगा। उनका कुल परम पवित्र, महान् मंगलकारी तथा धन, यश और आयुकी प्राप्ति करानेवाला है एक सहस्रकी संख्यामें प्रकट हुए उन दक्ष-पुत्रोंकों देवर्षि नारदजीने मोक्ष-शास्त्रका अध्ययन कराया। परम उत्तम सांख्य-ज्ञानका उपदेश किया
Vaiśampāyana uvāca | sahasrasaṅkhyān sambhūtān dakṣaputrān nāradaḥ | mokṣam adhyāpayāmāsa sāṅkhyajñānam anuttamam | dhanyaṃ yaśasyam āyuṣyaṃ kīrtayiṣyāmi te ’nagha ||
Vaiśampāyana sprach: Nārada unterwies die Söhne Dakṣas—die in tausendfacher Zahl erschienen waren—in der Lehre, die zur Befreiung führt, und vermittelte ihnen das unübertreffliche Wissen des Sāṅkhya. O Makelloser, ich werde dir jene Überlieferung des Geschlechts berichten—glückverheißend, ruhmspendend und dem langen Leben zuträglich.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights mokṣa-oriented instruction: Nārada teaches the Dakṣa-born progeny the supreme Sāṅkhya knowledge—discriminative wisdom aimed at liberation rather than mere worldly success.
Vaiśampāyana frames his forthcoming account as auspicious and beneficial, while noting that Nārada once instructed Dakṣa’s numerous sons in liberation-teachings, setting a spiritual-philosophical tone alongside genealogical narration.