Shloka 107
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वत: | अश्वत्थाम्नश्न॒ जननी कृपश्चैव महाबल:,किसी समय गौतमगोत्रीय शरद्वानका वीर्य सरकंडेके समूहपर गिरा और दो भागोंमें बँट गया। उसीसे एक कन्या और एक पुत्रका जन्म हुआ। कन्याका नाम कृपी था, जो अश्वत्थामाकी जननी हुई। पुत्र महाबली कृपके नामसे विख्यात हुआ
Gautamān mithunaṃ jajñe śarastambāc charadvataḥ | aśvatthāmnaś ca jananī kṛpī caiva mahābalāḥ kṛpaś caiva ||
Dāśa sprach: Von dem Weisen Śaradvat aus der Gautama-Linie wurde aus einem Schilfbüschel ein Kinderpaar geboren. Sein Same war in das Schilfdickicht gefallen und hatte sich in zwei Teile geteilt, sodass ein Mädchen und ein Knabe entstanden. Das Mädchen hieß Kṛpī—später die Mutter Aśvatthāmās—und der Knabe wurde als der mächtige Kṛpa berühmt. Der Bericht betont, dass außergewöhnliche Geburten und unvorhergesehene Umstände dennoch Gestalten hervorbringen können, die in der moralischen und kriegerischen Geschichte der Bhāratas entscheidend wirken.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that birth and destiny can arise from unexpected circumstances, yet such origins do not diminish one’s later significance; it frames Kṛpa and Kṛpī as divinely-tinged figures whose later choices and affiliations will matter ethically in the epic’s unfolding.
Daśa narrates the origin story of Śaradvat’s twins: his seed falls on a reed-thicket, divides into two, and from it are born Kṛpī and Kṛpa; Kṛpī later becomes Aśvatthāmā’s mother, and Kṛpa becomes renowned as a mighty man.