Shloka 24
Janamejaya’s Request for Expansion; Vaiśampāyana’s Authorization and Phalāśruti of the Mahābhārata
Jaya
आस्तीक उवाच सुवर्ण रजतं गाश्न न त्वां राजन् वृणोम्यहम् । सत्र॑ ते विर्मत्वेतत् स्वस्ति मातृकुलस्य न:,आस्तीकने कहा--राजन्! मैं तुमसे सोना, चाँदी और गौएँ नहीं माँगूगा, मेरी यही इच्छा है कि तुम्हारा यह यज्ञ बंद हो जाय, जिससे मेरी माताके कुलका कल्याण हो
Āstīka uvāca: suvarṇa-rajataṁ gāś ca na tvāṁ rājan vṛṇomy aham | satraṁ te viramatu etat svasti mātṛ-kulasya naḥ ||
Āstīka sprach: „O König, ich verlange von dir weder Gold noch Silber noch Kühe. Dies allein ist mein Wunsch: Lass deine Opfer-Sitzung enden, damit Heil und Wohlergehen der Linie unserer Mutter zuteilwerden.“
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
Āstīka models dharmic restraint: he rejects material rewards and asks for the cessation of a destructive rite, prioritizing welfare (svasti) and protection of kin over wealth.
At Janamejaya’s snake-sacrifice (sarpasatra), Āstīka is offered a boon. Instead of requesting riches, he asks the king to stop the ongoing sacrificial session, seeking the safety and well-being of his mother’s lineage.