Shloka 4
आदि पर्व — अध्याय ५५: पाण्डव-कौरववैरस्य संक्षेपवृत्तान्तः
Synopsis of the Pāṇḍava–Kaurava Estrangement
गयस्य यज्ञ: शशबिन्दोश्न राज्ञो यज्ञस्तथा वैश्रवणस्य राज्ञ: । तथा यज्ञोडयं तव भारताग्रय पारिक्षित स्वस्ति नोअस्तु प्रियेभ्य:,भरतवंशियोंमें अग्रगण्य जनमेजय! महाराज गयका यज्ञ, राजा शशबिन्दुका यज्ञ तथा राजाधिराज कुबेरका यज्ञ जिस प्रकार उत्तम विधि-विधानसे सम्पन्न हुआ था, वैसा ही तुम्हारा यह यज्ञ है। हमारे प्रियजनोंका कल्याण हो
Āstīka uvāca: Gayasya yajñaḥ Śaśabindoś ca rājño yajñas tathā Vaiśravaṇasya rājñaḥ | tathā yajño ’yaṃ tava Bhāratāgrya Pārikṣita svasti no ’stu priyebhyaḥ ||
Āstīka sprach: „Wie die Opfer des Königs Gaya, des Königs Śaśabindu und des königlichen Vaiśravaṇa (Kubera), des Königs der Könige, in vorzüglichem und rechtem Ritus vollzogen wurden—so ist auch dieses dein Opfer, o Vornehmster unter den Bhāratas, Nachkomme des Parīkṣit. Wohlergehen sei unseren Lieben beschieden.“
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that righteous action includes performing rites with proper procedure and intention, and it frames speech itself as a vehicle of auspiciousness: praise of dharmic precedent (great kings’ sacrifices) culminates in a blessing (svasti) for one’s loved ones.
Āstīka addresses King Janamejaya during the great sacrificial rite, comparing it to famed exemplary sacrifices of earlier royal figures (Gaya, Śaśabindu, and Kubera/Vaiśravaṇa) and pronouncing an auspicious benediction for the welfare of dear ones.