Shloka 41
Jaratkāru’s Conditional Marriage Vow and Vāsuki’s Offer (जरत्कारु-विवाह-नियमः)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपव॑के अन्तर्गत आस्तीकपर्वनें परीक्षितू-शापविषयक इकतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,काश्यप उवाच अहं तं नृपतिं गत्वा त्वया दष्टमपज्वरम् | करिष्यामीति मे बुद्धिर्विद्यावलसमन्विता काश्यपने कहा--मैं तुम्हारे डँैँसे हुए राजाको वहाँ जाकर विषसे रहित कर दूँगा। यह विद्याबलसे सम्पन्न मेरी बुद्धिका निश्चय है
kāśyapa uvāca | ahaṃ taṃ nṛpatiṃ gatvā tvayā daṣṭam apajvaram | kariṣyāmīti me buddhir vidyābalasamanvitā ||
Kāśyapa sprach: „Ich werde zu jenem König gehen und, obgleich er von dir gebissen wurde, ihn vom Gift und von seinem brennenden Leiden befreien. Das ist mein Entschluss — mein Verstand ist durch die Kraft meines Wissens gestärkt.“
शमीक उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical impulse to prevent harm through knowledge and skill, while implicitly raising the Mahābhārata’s recurring question: how far human effort can or should intervene when a curse and destiny are already in motion.
Sage Kāśyapa declares his intention to go to the king who has been bitten and to neutralize the poison and resulting affliction, asserting confidence grounded in his vidyā (specialized sacred/medical knowledge).