Shloka 6
उग्रश्रवाः सूतः नैमिषारण्ये — Sauti at Naimiṣāraṇya
Protocol of Epic Recitation
स चाप्यस्मिन् मखे सौते विद्वान् कुलपतिर्द्धिज: । दक्षो धृतव्रतो धीमाउ्छास्त्रे चारण्यके गुरु:,सूतनन्दन! वे विद्वान् कुलपति विप्रवर शौनकजी भी इस यज्ञमें उपस्थित हैं। वे चतुर, उत्तम व्रतधारी तथा बुद्धिमान हैं। शास्त्र (श्रुति, स्मृति, इतिहास, पुराण) तथा आरण्यक (बृहदारण्यक आदि)-के तो वे आचार्य ही हैं
sa cāpy asmin makhe saute vidvān kulapatir dvijaḥ | dakṣo dhṛtavrato dhīmāñ chāstre cāraṇyake guruḥ, sūtanandana |
Und auch hier, o Sauti, ist in dieser Opferversammlung der gelehrte Brahmane Kulapati zugegen—kundig, standhaft in seinen Gelübden und weise. In den heiligen Disziplinen des śāstra und den Waldtexten (āraṇyakas) gilt er als wahrer Lehrer, o Sohn des Sūta.
उत्तड़क उवाच
Educational Q&A
True authority in transmitting sacred history rests on disciplined conduct (dhṛtavrata) and mastery of śāstra and āraṇyaka learning; the epic is framed as being heard and preserved in a learned, ethically grounded assembly.
Uttaṅka addresses Sauti and points out that, in the ongoing sacrificial gathering, a highly learned brahmin teacher (Kulapati) is present—competent, vow-observant, and an acknowledged guru in śāstra and āraṇyakas—thereby emphasizing the credibility and sanctity of the setting.