Shloka 25
अध्याय ३४ — एलापत्रस्योपदेशः
Elāpatra’s Counsel on the Nāgas’ Deliverance
ततः सुपर्ण: परमप्रहर्षवान् विह्ृृत्य मात्रा सह तत्र कानने | भुजड़भक्ष: परमार्चित: खगै- रहीनकीर्तिविनितामनन्दयत्,उस दिनसे सुन्दर पंखवाले गरुड अत्यन्त प्रसन्न हो अपनी माताके साथ रहकर वहाँ वनमें इच्छानुसार घूमने-फिरने लगे। वे सर्पोंको खाते और पक्षियोंसे सादर सम्मानित होकर अपनी उज्ज्वल कीर्ति चारों ओर फैलाते हुए माता विनताको आनन्द देने लगे
tataḥ suparṇaḥ paramapraharṣavān vihṛtya mātrā saha tatra kānane | bhujaṅgabhakṣaḥ paramārcitaḥ khagaiḥ rahīnākīrtivinītām ānandayat ||
Daraufhin lebte Suparṇa (Garuḍa), von höchster Freude erfüllt, in jenem Wald zusammen mit seiner Mutter und streifte umher, wie es ihm beliebte. Schlangen verzehrend und von den Vögeln hoch geehrt, verbreitete er seinen makellosen Ruhm in alle Himmelsrichtungen und bereitete Vinatā Freude.
शक्र उवाच
Educational Q&A
A son’s strength and rightful renown can restore a parent’s joy and dignity; the verse also affirms a creature’s svabhāva (natural role)—Garuḍa as the serpent-eater—within the broader moral order.
After the preceding events, Garuḍa lives happily in a forest with his mother Vinatā, roaming freely; he preys on serpents, receives honor from other birds, and his spotless fame spreads, bringing Vinatā happiness.