Shloka 24
अध्याय ३४ — एलापत्रस्योपदेशः
Elāpatra’s Counsel on the Nāgas’ Deliverance
अभवंश्वामृतस्पर्शाद् दर्भास्ते5थ पवित्रिण: । एवं तदमृतं तेन हृतमाह्तमेव च । द्विजिद्वाश्व कृता: सर्पा गरुडेन महात्मना,तभीसे पवित्र अमृतका स्पर्श होनेके कारण कुशोंकी “पवित्री” संज्ञा हो गयी। इस प्रकार महात्मा गरुडने देवलोकसे अमृतका अपहरण किया और सर्पोंके समीपतक उसे पहुँचाया; साथ ही सपोंको द्विजिद्द (दो जिह्वाओंसे युक्त) बना दिया
abhavaṁś cāmṛta-sparśād darbhās te ’tha pavitriṇaḥ | evaṁ tad amṛtaṁ tena hṛtam āhṛtam eva ca | dvijihvāś ca kṛtāḥ sarpā garuḍena mahātmanā ||
Śakra sprach: „Weil sie mit dem Nektar der Unsterblichkeit in Berührung kamen, wurden jene Darbha-Gräser ‘pavitrī’ genannt — von reinigender Natur. So wurde dieses amṛta von Garuḍa, dem Großgesinnten, ergriffen und fortgetragen, und er brachte es bis dicht zu den Schlangen. Zudem machte Garuḍa die Schlangen ‘zweizüngig’.“
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse links sacred purity to contact with what is supremely pure (amṛta), explaining why darbha/kuśa is ritually purifying, while also stressing that extraordinary acts (like Garuḍa’s seizure of amṛta) carry lasting consequences for others (the serpents becoming two-tongued).
Indra (Śakra) recounts that Garuḍa stole the amṛta from the gods, brought it near the serpents, and that the darbha grass touched by the amṛta gained the designation ‘pavitrī’; additionally, the serpents were made forked-tongued (dvijihvāḥ) by Garuḍa.