Shloka 3
Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
निशम्य च बहून् बालान् कृष्णान् पुच्छसमाश्रितान् | विषण्णरूपां विनतां कद्रूर्दास्थे ्ययोजयत्,पूँछके घनीभूत बालोंको काले रंगका देखकर विनता विषादकी मूर्ति बन गयी और कद्गूने उसे अपनी दासीके काममें लगा दिया
niśamya ca bahūn bālān kṛṣṇān pucchasamāśritān | viṣaṇṇarūpāṃ vinatāṃ kadrūr dāsatve 'yojayat ||
Als sie viele Junge sah, die sich am Schweif drängten, schwarz von Farbe, wurde Vinatā zum Ebenbild der Verzweiflung. Kadrū nutzte ihre Niedergeschlagenheit und zwang Vinatā in den Stand der Knechtschaft—ein Abschnitt, der zeigt, wie Trug und Opportunismus einen Augenblick der Fehlwahrnehmung in dauerhafte Fesselung verwandeln können.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical warning: when sorrow and confusion cloud judgment, others may exploit the moment to impose unjust control. It points to the importance of discernment and steadfastness in dharma, especially amid rivalry and deception.
Vinatā observes many dark-colored young ones gathered around a tail; she becomes deeply distressed. Kadrū then takes advantage of Vinatā’s dejection and forces her into servitude, setting the stage for later events connected with Vinatā’s bondage.