Shloka 32
Varuṇa’s Bestowal of the Gāṇḍīva and the Arming of Kṛṣṇa–Arjuna
Khāṇḍava Prelude
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो महीचर: । तस्माद् भरस्व पुत्र वै पुरुषं वंशवर्धनम्,“बभ्रुवाहनके नामसे मेरा प्राण ही इस भूतलपर विद्यमान है, अतः तुम इस पुत्रका भरण-पोषण करो। यह इस वंशको बढ़ानेवाला पुरुषरत्न है
babhrūvāhananāmnā tu mama prāṇo mahīcaraḥ | tasmād bharasva putra vai puruṣaṃ vaṃśavardhanam ||
„Der, der den Namen Babhrūvāhana trägt, ist gleichsam mein eigenes Leben, das auf dieser Erde weilt. Darum, mein lieber Sohn, sollst du dieses Kind aufziehen und beschützen—einen edlen Mann, der unser Geschlecht mehren und erhalten wird.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes familial dharma: safeguarding and nurturing a rightful heir is a moral responsibility, because the continuity of a lineage is sustained through care, protection, and recognition of the child’s future role.
The speaker identifies Babhrūvāhana as exceedingly dear—“my very life on earth”—and instructs a son to take responsibility for the child’s upbringing, presenting him as one destined to strengthen the family line.