Shloka 17
Indraprastha Prosperity and the Arjuna–Kṛṣṇa Yamunā Excursion (इन्द्रप्रस्थ-वैभवम् तथा यमुनाविहारः)
अभिगम्य च राजानमवदत् स्वं प्रयोजनम् । देहि मे खल्विमां राजन क्षत्रियाय महात्मने,अतः राजासे मिलकर उन्होंने अपना अभिप्राय इस प्रकार बताया--“महाराज! मुझ महामनस्वी क्षत्रियको आप अपनी यह पुत्री प्रदान कर दीजिये'
abhigamya ca rājānam avadat svaṃ prayojanam | dehi me khalv imāṃ rājan kṣatriyāya mahātmane ||
Nachdem er zum König getreten war, trug er sein Anliegen vor: „O König, gewähre mir dieses Mädchen—damit sie (zur Ehe) einem edlen Kshatriya von großem Geist gegeben werde.“ Die Bitte ist im Idiom königlicher Zustimmung und gesellschaftlich sanktionierter Ehe gefasst und betont die Schicklichkeit sowie die Rolle des Königs als Hüter des Dharma seiner Tochter.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic procedure in marital arrangements: a suitor approaches respectfully, states his intention openly, and seeks the king’s consent, reflecting the ruler’s duty as guardian of social and familial order.
A person comes before the king and formally declares his purpose—requesting that the king give him the maiden (the king’s daughter), presenting the request in a socially legitimate and honorific manner.