Shloka 25
सुभद्राहरणम्
Subhadrā-haraṇa: Arjuna’s Taking of Subhadrā and the Dvārakā Assembly’s Response
ब्राह्म॒णं समुपाकृत्य यश: प्राप्प च पाण्डव: । ततस्तद् गोधन पार्थों दत्त्वा तस्मै द्विजातये,फिर ब्राह्मणको वह सारा गोधन देकर प्रसन्न करके अनुपम यशके भागी हो पाण्डुपुत्र सव्यसाची वीर धनंजय पुनः अपने नगरमें लौट आये। वहाँ आकर उन्होंने समस्त गुरुजनोंको प्रणाम किया और उन सभी गुरुजनोंने उनकी बड़ी प्रशंसा एवं अभिनन्दन किया
Vaiśampāyana uvāca | brāhmaṇaṃ samupākṛtya yaśaḥ prāpya ca pāṇḍavaḥ | tataḥ tad godhanaṃ pārtho dattvā tasmai dvijātaye ||
Vaiśampāyana sprach: Nachdem der Pāṇḍava den Brāhmaṇa in gebührender Weise aufgesucht und zufriedengestellt hatte, erlangte er Ruhm. Dann gab Pārtha dem Zweimalgeborenen den gesamten Rinderreichtum, erfreute ihn und gewann so makellosen Namen—ein Zeichen dafür, dass Ehre, die aus Großmut und Verehrung der Gelehrten erwächst, höher gilt als bloßer Besitz.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True honor (yaśas) arises from dharmic conduct—especially generosity (dāna) and respectful service to the learned—rather than from hoarding wealth. Giving godhana to a brāhmaṇa is presented as an ethically elevating act that brings lasting repute.
Arjuna (Pārtha), after properly approaching and pleasing a brāhmaṇa, gives him the cattle-wealth (godhana). This act earns Arjuna praise and renown, marking a narrative moment where his virtue is highlighted through charitable giving.