Shloka 19
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
ब्रहद्माणं सा नमस्कृत्य प्राञ्जलिवॉक्यमब्रवीत् । कि कार्य मयि भूतेश येनास्म्यद्येह निर्मिता,तदनन्तर तिलोत्तमा ब्रह्माजीको नमस्कार करके हाथ जोड़कर बोली--'प्रजापते! मुझपर किस कार्यका भार रखा गया है? जिसके लिये आज मेरे शरीरका निर्माण किया गया है'
brahmāṇaṃ sā namaskṛtya prāñjalir vākyam abravīt | kiṃ kāryaṃ mayi bhūteśa yenāsmy adyeha nirmitā ||
Nachdem sie Brahmā mit gefalteten Händen ehrfürchtig gegrüßt hatte, sprach sie: „O Herr der Wesen, welche Aufgabe ist mir auferlegt worden, um derentwillen ich heute hier gestaltet wurde?“
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility and readiness for duty: a created being approaches the creator with reverence and asks the purpose of her existence, implying that power or beauty should be directed toward a righteous, assigned task rather than self-indulgence.
Tilottamā, newly created, respectfully salutes Brahmā and asks what mission he intends for her—why she has been brought into being at this moment.