Shloka 20
Draupadī-vivāha-vidhāna
The Ritual Formalization of Draupadī’s Marriage
ततोडब्रवीद् वासुदेवो ईभिगम्य कुन्तीसुतं धर्मभूतां वरिष्ठम् कृष्णो5हमस्मीति निपीड्य पादौ युधिष्ठिरस्थाजमीढस्य राज्ञ:,वहाँ जाकर वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णने धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ कुन्तीकुमार युधिष्ठिरसे “मैं श्रीकृष्ण हूँ" यों कहकर अजमीढवंशी राजा युधिष्ठिरके दोनों चरणोंका स्पर्श किया
tato 'bravīd vāsudevo 'bhigamya kuntīsutaṃ dharmabhūtāṃ variṣṭham | kṛṣṇo 'ham asmīti nipīḍya pādau yudhiṣṭhirasya 'jāmīḍhasya rājñaḥ ||
Dann trat Vāsudeva (Śrī Kṛṣṇa) zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn Kuntīs—dem Vornehmsten unter den Rechtschaffenen—und sprach: „Ich bin Kṛṣṇa.“ Nachdem er sich so zu erkennen gegeben hatte, beugte er sich nieder und berührte ehrerbietig die Füße König Yudhiṣṭhiras aus der Ajāmīḍha-Linie und vollzog damit das dharmische Gebot der Verehrung des rechten Königtums.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the supremely powerful (Kṛṣṇa) models dharmic conduct by honoring the righteous king; reverence is shown not merely to status but to dharma embodied in a person.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa approaches Yudhiṣṭhira, identifies himself, and respectfully touches/presses Yudhiṣṭhira’s feet, signaling deference and recognition of Yudhiṣṭhira’s dharmic eminence and royal legitimacy.