धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
सुचिराय मनुष्येन्द्रो नगरीं पुण्यलक्षणाम् | विवेश सहितस्तेन वसिष्ठेन महर्षिणा,बहुत वर्षोंके बाद राजाने उस पुण्यमयी नगरीमें प्रसिद्ध महर्षि वसिष्ठके साथ प्रवेश किया। अयोध्या-वासी लोगोंने पुरोहितके साथ आये हुए राजा कल्माष-पादका उसी प्रकार दर्शन किया, जैसे (प्रातःकाल) प्रजा उदित हुए भगवान् सूर्यका दर्शन करती है
sucirāya manuṣyendro nagarīṁ puṇyalakṣaṇām | viveśa sahitas tena vasiṣṭhena maharṣiṇā ||
Nach langer Zeit betrat der König unter den Menschen die Stadt, die von glückverheißenden Zeichen geprägt war, begleitet vom großen Weisen Vasiṣṭha. Die Szene betont das ethische Ideal des Königtums: Die Herrschaft kehrt zur rechtmäßigen Ordnung zurück unter der Führung des ehrwürdigen Priesterweisen, dessen Gegenwart königliche Autorität legitimiert und festigt zum Wohl des Volkes.
गन्धर्व उवाच
A righteous king’s authority is strengthened when aligned with dharma and guided by a venerable sage; auspicious order in the realm is associated with such dharmic companionship and conduct.
After a long absence, the king returns and enters an auspicious city together with the great sage Vasiṣṭha, indicating a formal, legitimizing re-entry under priestly-sage guidance.