Shloka 37
धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
त॑ प्रजा: प्रतिमोदन्त्य: सर्वा: प्रत्युदूगतास्तदा । विपाप्मानं महात्मानं दिवौकस इवेश्वरम्,अपने पापरहित महात्मा नरेशका आगमन सुनकर अयोध्याकी सारी प्रजा अत्यन्त प्रसन्न हो उनकी अगवानीके लिये ठीक उसी तरह बाहर निकल आयी, जैसे देवतालोग अपने स्वामी इन्द्रका स्वागत करते हैं
tāḥ prajāḥ pratimodantyaḥ sarvāḥ pratyudūgatās tadā | vipāpmānaṃ mahātmānaṃ divaukasa iveśvaram ||
Da traten alle Bürger, von Freude erfüllt, hinaus, um ihn zu begrüßen. Als sie den schuldlosen, großgesinnten König erblickten, gingen sie ihm entgegen wie die Bewohner des Himmels ihrem Herrn entgegengehen—wie die Götter Indra willkommen heißen—und bekundeten so die öffentliche Ehrfurcht vor einem Herrscher, dessen moralische Reinheit und Majestät gemeinsames Vertrauen wecken.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
A ruler’s moral integrity (being 'vipāpmā') naturally generates public confidence and reverence; ethical kingship is portrayed as a stabilizing force that draws willing support from the people.
The people collectively come out to greet and welcome the arriving king, and the scene is elevated through a simile: their reception resembles the gods welcoming Indra, emphasizing the king’s stature and perceived righteousness.