Shloka 12
धृष्टद्युम्नेन समागतक्षत्रियगणगणना
Dhṛṣṭadyumna’s Enumeration of Assembled Kṣatriyas
अथ शुश्राव संगत्या वेदाध्ययननि:स्वनम् । पृष्ठत: परिपूर्णार्थ षड़भिरज्जैरलंकृतम्,मुनिको पीछेकी ओरसे संगतिपूर्वक छहों अंगोंसे अलंकृत तथा स्फुट अर्थोसे युक्त वेदमन्त्रोंके अध्ययनका शब्द सुन पड़ा
atha śuśrāva saṃgatyā vedādhyayana-niḥsvanam | pṛṣṭhataḥ paripūrṇārthaṃ ṣaḍbhir aṅgair alaṅkṛtam ||
Da vernahm er von hinten den Klang vedischer Rezitation—im gemessenen Rhythmus und mit rechter Intonation gesungen—reich an klarem Sinn und geschmückt mit den sechs Hilfsdisziplinen des Veda (Vedāṅga). Die Szene betont die Ehrfurcht vor heiliger Gelehrsamkeit: Wahres Studium ist nicht bloßer Laut, sondern disziplinierte Rezitation, getragen von der ganzen Überlieferung, die Bedeutung und Dharma bewahrt.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that authentic Vedic study is disciplined and tradition-grounded: recitation should be properly connected (saṃgati), supported by the Vedāṅgas, and aimed at conveying complete meaning—linking learning with dharma rather than mere display.
A character (as reported by the Gandharva) hears from behind the resonant sound of Vedic recitation—suggesting the presence of a learned ascetic or student engaged in study, marked by correct chanting and comprehensive understanding.