Shloka 4
द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
अकामयतृ त॑ याज्यार्थे विश्वामित्र: प्रतापवान् । स तु राजा महात्मानं॑ वासिष्ठमृषिसत्तमम्,प्रतापी विश्वामित्र उन्हें अपना यजमान बनाना चाहते थे। राजा कल्माषपाद युद्धमें कभी पराजित नहीं होते थे। उस दिन वे भूख-प्याससे पीड़ित थे और ऐसे तंग रास्तेपर आ पहुँचे थे, जहाँ एक ही आदमी आ-जा सकता था। वहाँ आनेपर उन्होंने देखा, सामनेकी ओससे मुनिश्रेष्ठ महामना वसिष्ठकुमार आ रहे हैं
akāmayata taṁ yājyārthe viśvāmitraḥ pratāpavān | sa tu rājā mahātmānaṁ vāsiṣṭham ṛṣisattamam |
Der machtvolle Viśvāmitra wünschte, ihn als yajamāna für ein Opfer (yajña) zu gewinnen. Doch der König—von großer Seele—trat an den edlen Vasiṣṭha heran, den Besten unter den Weisen. Die Begebenheit zeichnet die Spannung zwischen königlicher Macht und asketischer Autorität: Das Verlangen nach ritueller Legitimation wird zum Keim der Rivalität und wirft Fragen nach rechtem Patronat, Selbstzucht und Achtung geistiger Vorrangstellung auf.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
Ritual and social authority are not secured merely by power; dharma requires honoring rightful spiritual precedence and exercising restraint in seeking religious legitimacy.
Viśvāmitra seeks to secure a priestly role for sacrificial purposes, while the king turns toward Vasiṣṭha, the foremost sage—setting up a conflict over who holds legitimate ritual authority.