Shloka 3
द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
तस्मिन् वने महाघोरे खड्गांश्न बहुशो5हनत् । हत्वा च सुचिरं श्रान्तो राजा निववृते ततः,उस महाभयानक वनमें उन्होंने बहुत-से गैंडे भी मारे। बहुत देरतक हिंस़न पशुओंको मारकर जब राजा थक गये, तब वहाँसे नगरकी ओर लौटे
tasmin vane mahāghore khaḍgānś ca bahuśo 'hanat | hatvā ca suciraṃ śrānto rājā nivavṛte tataḥ ||
In jenem überaus schrecklichen Wald führte der König immer wieder Hiebe, wobei er auch viele Nashörner erschlug. Nachdem er lange Zeit wilde Tiere getötet hatte, überkam ihn Müdigkeit; da wandte sich der König von dort ab und zog sich zur Stadt zurück—eine Begebenheit, die zeigt, wie ungezügelte Jagd und Gewalt, selbst als königlicher Zeitvertreib ausgegeben, zur Erschöpfung führen und zur Besinnung auf Selbstzucht (saṃyama) und Dharma mahnen.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly highlights the need for restraint: prolonged violence, even in the guise of royal hunting, results in fatigue and withdrawal, suggesting that power should be governed by dharma and self-control rather than impulse.
A Gandharva narrates that the king, while in a terrifying forest, killed many rhinoceroses and other beasts; after a long time he became exhausted and turned back, returning from the forest toward the city.