Shloka 13
Amṛta-Pāna, Rāhu’s Detection, and the Sudarśana Intervention (अमृतपान-राहुप्रकाशन-सुदर्शनप्रयोगः)
सर्वौषधी: समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह । मन्थध्वमुदर्धि देवा वेत्स्यध्वममृतं तत:,“देवताओ! पहले समस्त ओषधियों, फिर सम्पूर्ण रत्नोंको पाकर भी समुद्रका मन््थन जारी रखो। इससे अन्तमें तुमलोगोंको निश्चय ही अमृतकी प्राप्ति होगी”
sarvauṣadhīḥ samāvāpya sarvaratnāni caiva ha | manthadhvam udadhiṃ devā vetsyadhvam amṛtaṃ tataḥ ||
Śaunaka berichtet von der Ermahnung an die Götter: „O Devas! Selbst wenn ihr alle Heilkräuter erlangt habt und danach alle kostbaren Edelsteine, so fahrt fort, den Ozean zu quirlen, ohne nachzulassen. Wenn ihr bis zum Ende standhaft bleibt, werdet ihr gewiss amṛta erlangen.“ Die Stelle hebt Beharrlichkeit und Geduld hervor: Wahrer Lohn kommt nach anhaltendem, diszipliniertem Streben, nicht durch das Verweilen bei Zwischengewinnen.
शौनक उवाच
Educational Q&A
Do not stop at partial successes: even after gaining valuable results (herbs and gems), one should persist in the rightful undertaking until its true goal is reached (amṛta). The verse underscores disciplined perseverance and patience as a dharmic virtue.
In the account of the churning of the ocean (samudra-manthana), the gods are urged to keep churning even after earlier treasures emerge; continued effort will finally yield amṛta, the nectar of immortality.