Shloka 7
Ādi Parva, Adhyāya 147 — Kanyā-paridevita
The daughter’s lament on lineage and protection
उवाच त॑ सत्यधृति: कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिर: । अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै,तब सत्यवादी कुन्तीकुमार युधिष्ठिरने उससे कहा--'सौम्य! मैं तुम्हें पहचानता हूँ। तुम विदुरजीके हितैषी, ईमानदार, विश्वसनीय, प्रिय तथा उनके प्रति सदा अविचल भक्ति रखनेवाले हो। हमारा कोई भी ऐसा प्रयोजन नहीं है, जो परम ज्ञानी विदुरजीको ज्ञात न हो
Vaiśampāyana uvāca | uvāca taṁ satyadhṛtiḥ Kuntīputro Yudhiṣṭhiraḥ | abhijānāmi saumya tvāṁ suhṛdaṁ Vidurasya vai |
Vaiśampāyana sprach: Da sagte Yudhiṣṭhira, Kuntīs Sohn und standhafter Wahrer der Wahrheit, zu ihm: „Sanfter, ich erkenne dich als wahren Wohlgesinnten Viduras — wahrhaftig, vertrauenswürdig, ihm lieb und unerschütterlich in deiner Hingabe. Es gibt kein Anliegen von uns, das dem höchstweisen Vidura nicht bekannt wäre.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic discernment: a righteous leader recognizes integrity and loyalty in others, and honors the role of wise counsel (Vidura) as a guiding moral intelligence behind decisions.
In Vaiśampāyana’s narration, Yudhiṣṭhira addresses a person connected with Vidura, affirming that he is known as Vidura’s sincere well-wisher and implying that Vidura, being supremely wise, is already aware of the Pāṇḍavas’ intentions and needs.