Shloka 8
जतुगृहदाहः — The Burning of the Lac House and the Pāṇḍavas’ Concealed Escape
सो<ब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वर: । भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्र: पाकशासनिम्,इतनेमें ही वक्ताओंमें श्रेष्ठ सूर्यपुत्र कर्ण, जो पाण्डवोंका भाई लगता था, अपने अज्ञात भ्राता इन्द्रकुमार अर्जुनसे मेघके समान गम्भीर वाणीमें बोला--
so 'bravīn meghagambhīrasvareṇa vadatāṃ varaḥ | bhrātā bhrātaram ajñātaṃ sāvitraḥ pākaśāsanim ||
Vaiśampāyana sprach: Da wandte sich Karṇa — Sohn Sūryas, der Vornehmste unter den Rednern — mit einer Stimme, tief wie Donnerwolken, an seinen eigenen Bruder, ohne ihn zu erkennen: an Arjuna, den Sohn Indras, den Züchtiger Pākas. Der Augenblick zeigt die tragische Ironie einer vom Schicksal verhüllten Verwandtschaft, in der Rivalität und Pflicht Menschen reden und handeln lassen, ohne die Bande zu erkennen, die sie eigentlich zügeln müssten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tragedy that dharma and rivalry can unfold under ignorance of true relationships: when identity is concealed, even brothers may confront each other as enemies, and speech becomes a vehicle of destiny rather than familial restraint.
The narrator describes Karṇa beginning to address Arjuna. Karṇa is portrayed as an exceptional orator speaking in a thunder-deep voice, while the text stresses that Arjuna is actually his brother—unknown to him—thereby foreshadowing the painful consequences of their conflict.