Shloka 22
आदि पर्व — जातुगृह-प्रसङ्गः: विदुरप्रेषित-खनकस्य सूचना तथा पलायन-मार्ग-निर्माणम्
Adi Parva 135: The Miner’s Warning and Construction of the Escape Passage
सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरुं चापि गुरुप्रिय: । सौष्ठवेनाभिसंक्षिप्त: सोडविध्यद् विविधै: शरै:,अपने गुरुके प्रिय शिष्य अर्जुनने बड़ी फुर्ती और खूबसूरतीके साथ सुकुमार, सूक्ष्म और भारी निशानेको भी बिना हिलाये-डुलाये नाना प्रकारके बाणोंद्वारा बींध दिया
sukumāraṃ ca sūkṣmaṃ ca guruṃ cāpi gurupriyaḥ | sauṣṭhavenābhisaṃkṣiptaḥ so 'vidhyad vividhaiḥ śaraiḥ ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Arjuna, der geliebte Schüler seines Lehrers, traf mit ruhiger Anmut und schneller Präzision das zarte Ziel, das winzige Ziel und selbst das schwere—und durchbohrte sie standhaft mit vielerlei Pfeilen. Die Szene rühmt diszipliniertes Können, geleitet von Ehrfurcht vor dem Guru: Meisterschaft wird nicht aus Eitelkeit gezeigt, sondern als Frucht konzentrierten Trainings und Gehorsams.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence arises from disciplined practice and focused attention, grounded in respect for the teacher; skill is portrayed as the ethical fruit of training rather than mere display.
Vaiśaṃpāyana describes Arjuna demonstrating extraordinary archery by accurately piercing multiple kinds of targets—delicate, minute, and heavy—using various arrows, showing both precision and composure.