Shloka 32
Vāraṇāvata-praveśa and Jatugṛha-saṃdeha
Entry into Vāraṇāvata and Suspicion of the Lac-House
अथ तौ नित्यसंहृष्टोी सुयोधनवृकोदरौ । अवतीर्णों गदाहस्तावेकशुड्राविवाचलौ,तदनन्तर सदा एक-दूसरेको जीतनेका उत्साह रखनेवाले दुर्योधन और भीमसेन हाथमें गदा लिये रंगभूमिमें उतरे। उस समय वे एक-एक शिखरवाले दो पर्वतोंकी भाँति शोभा पा रहे थे
atha tau nitya-saṁhṛṣṭau suyodhana-vṛkodarau | avatīrṇau gadā-hastāv eka-śṛṅgāv iva acalau ||
Dhṛtarāṣṭra sprach: Da stiegen jene beiden—Suyodhana (Duryodhana) und Vṛkodara (Bhīma)—stets erregt und begierig, einander zu besiegen, mit Keulen in den Händen in die Kampfarena hinab. In jenem Augenblick erschienen sie glänzend und unerschütterlich, wie zwei Berge, jeder von einem einzigen Gipfel gekrönt—ein Bild, das die Ahnung des nahenden Zusammenstoßes steigert und die Gefahr eines von Hochmut genährten Wettstreits im Hause der Kuru offenbart.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how exhilaration in rivalry and the thirst to defeat one another can magnify conflict; outward splendor and strength (likened to mountains) may conceal an ethically dangerous momentum driven by pride and enmity within a family.
Duryodhana and Bhīma enter the wrestling/dueling arena holding maces, both energized and intent on victory; their imposing, steady presence is compared to two single-peaked mountains, signaling a serious and dramatic confrontation.