Shloka 19
Vāraṇāvata-praveśa and Jatugṛha-saṃdeha
Entry into Vāraṇāvata and Suspicion of the Lac-House
ततः शुक्लाम्बरधर: शुक्लयज्ञोपवीतवान् | शुक्लकेश: सितश्मश्रु: शुक्लमाल्यानुलेपन:,तदनन्तर श्वैत वस्त्र और श्वेत यज्ञोपवीत धारण किये आचार्य द्रोणने अपने पुत्र अश्वृत्थामाके साथ रंगभूमिमें प्रवेश किया; मानो मेघरहित आकाशमें चन्द्रमाने मंगलके साथ पदार्पण किया हो। आचार्यके सिर और दाढ़ी-मूँछके बाल सफेद हो गये थे। वे श्वेत पुष्पोंकी माला और श्वेत चन्दनसे सुशोभित हो रहे थे
tataḥ śuklāmbara-dharaḥ śukla-yajñopavīta-vān | śukla-keśaḥ sita-śmaśruḥ śukla-mālyānulepanaḥ ||
Dann betrat Droṇa, in weiße Gewänder gekleidet und mit weißem yajñopavīta — dem Opferfaden —, zusammen mit seinem Sohn Aśvatthāmā die Arena. Sein Haar und sein Bart waren erbleicht; er trug eine Girlande weißer Blumen und war mit weißem Sandel bestrichen—gleich dem Mond am wolkenlosen Himmel, als wäre ihm der glückverheißende Mars zur Seite. Die Szene hebt die würdige, rituelle Reinheit des Lehrers hervor und die feierliche Autorität, mit der er in einen öffentlichen Wettkampf tritt, der das Schicksal der Prinzen formen und indirekt den moralischen Lauf zum Krieg hin lenken wird.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the authority and sanctity of the teacher (ācārya) through symbols of ritual purity (white clothing, sacred thread, anointing). Ethically, it frames education and public demonstration of skill as a dharmic responsibility—training that must be guided by disciplined, socially recognized authority, even though it may later be entangled with ambition and conflict.
Droṇa, accompanied by his son Aśvatthāmā, enters the public arena where the princes’ martial skills are to be displayed. His appearance is described in auspicious, luminous imagery (like the moon with Maṅgala), emphasizing the solemnity of the occasion and his commanding presence.