Shloka 37
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
तत्र संसक्तमनसो भरद्वाजस्य धीमतः । ततोअस्य रेतश्नस्कन्द तदृषिद्रोण आदधे,परम बुद्धिमान् भरद्वाजजीका मन उस अप्सरामें आसक्त हुआ; इससे उनका वीर्य स्खलित हो गया। ऋषिने उस वीर्यको द्रोण (यज्ञकलश)-में रख दिया
tatra saṃsaktamanaso bharadvājasya dhīmataḥ | tato 'sya retaḥ skannam tad ṛṣir droṇe 'dadhāt ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Dort verstrickte sich der Geist des weisen Bharadvāja tief in die Apsaras. In der Folge wurde sein Samen ausgestoßen; und der Rishi legte ihn sorgsam in eine Droṇa (droṇa), ein rituelles Gefäß. Die Stelle betont, dass selbst Asketen vom Begehren geprüft werden können, und dass disziplinierte Fassung und zielgerichtetes Handeln einen Fehltritt in ein vorherbestimmtes Ergebnis lenken können.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the vulnerability of the mind to attachment, even in the wise, and suggests that ethical discipline lies not only in avoiding temptation but also in responding responsibly—containing and redirecting the consequences toward a purposeful, dharmic end.
Bharadvāja becomes mentally captivated by an apsarā; his semen is emitted, and he deposits it into a droṇa (vessel). This act sets up the traditional account connected with the origin of Droṇa.