Shloka 127
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि भीमसेनरसपाने सप्तविंशत्यधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्या भारत आदिपव॑के अन्तर्गत सम्भवपर्वमें भीमसेनके रसपानसे सम्बन। रखनेवाला एक सौ सत्ताईसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi sambhavaparvaṇi bhīmasenarasapāne saptaviṃśatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
So endet im Śrī Mahābhārata, im Ādi Parva, im Abschnitt Sambhava, das hundertundsiebenundzwanzigste Kapitel, das von Bhīmasenas Trinken der machtvollen Essenz handelt. Die Schlussformel kennzeichnet den Abschluss einer Erzähleinheit und kündigt an, dass das moralische Gewicht der Begebenheit—Kraft im Dienst rechtmäßigen Schutzes statt hochmütiger Selbstüberhebung—im weiteren Gang von Geschlecht und Konflikt fortwirken wird.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse primarily signals closure, but it also frames the episode’s ethical implication: extraordinary power or advantage (symbolized by ‘rasa’) is meaningful when aligned with dharma—used for protection and rightful purpose rather than pride or harm.
This is the chapter-ending statement: it announces that the chapter in the Sambhava Parva of the Ādi Parva—centered on Bhīmasena’s ‘rasapāna’ episode—has concluded, preparing the listener for the next segment of the origin narrative.