Shloka 14
पाण्डोः तपः-प्रसङ्गः, ऋण-धर्मः, अपत्य-प्राप्ति-चिन्ता
Pāṇḍu’s Asceticism, the Doctrine of Debts, and Deliberations on Progeny
अमोघं दर्शन महामाहूतश्वास्मि ते शुभे । वथाद्वाने5पि ते भीरु दोष: स्वान्नात्र संशय:,शुभे! मेरा दर्शन अमोघ है और तुमने मेरा आवाहन किया है। भीरु! यदि यह आवाहन व्यर्थ हुआ, तो भी निःसंदेह तुम्हें बड़ा दोष लगेगा
amoghaṃ darśanaṃ mahāhūtaś cāsmi te śubhe | vṛthāhvāne 'pi te bhīru doṣaḥ syān nātra saṃśayaḥ ||
Sūrya sprach: „O Glückverheißende, mein Erscheinen ist niemals vergeblich, und du hast mich wahrhaftig angerufen. Doch du Scheue: Selbst wenn dieser Ruf ins Leere ginge, fiele dennoch schwere Schuld auf dich — daran besteht kein Zweifel.“
सूर्य उवाच
Educational Q&A
Sacred acts like invoking a deity carry moral weight: one should not call upon divine powers lightly, because even a futile or improper invocation can incur doṣa (ethical fault).
Sūrya responds to a woman who has invoked him, affirming that his darśana is unfailing, while warning that a vain or misguided summons would still bring blame—setting a serious ethical frame for what follows.