Shloka 10
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
उत्तरै: कुरुभि: सार्ध दक्षिणा: कुरवस्तथा । विस्पर्थमाना व्यचरंस्तथा देवर्षिचारणै:,उस समय दक्षिणकुरु देशके निवासी उत्तरकुरुमें रहनेवाले लोगों, देवताओं, ऋषियों तथा चारणोंके साथ होड़-सी लगाते हुए स्वच्छन्द विचरण करते थे
uttaraiḥ kurubhiḥ sārdhaṃ dakṣiṇāḥ kuravas tathā | visparthamānā vyacaraṃs tathā devarṣi-cāraṇaiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Auch die südlichen Kurus zogen zusammen mit den nördlichen Kurus frei umher—getragen von einem Geist freundschaftlichen Wettstreits—und hielten Umgang mit den Göttern, den göttlichen Sehern und den Cāraṇas. Das Bild beschwört ein idealisiertes Reich, in dem Wesen verschiedener Ordnung ohne Furcht miteinander verkehren und Vortrefflichkeit durch Nachahmung und Wettbewerb statt durch Feindschaft gesucht wird.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal social-ethical atmosphere: excellence is sought through friendly competition (vispartha) rather than aggression, and coexistence extends even across human and divine categories—suggesting a dharmic order marked by openness, safety, and mutual respect.
Vaiśampāyana describes the inhabitants of the Kuru regions—especially the Southern Kurus—roaming freely together with the Northern Kurus, in the company of gods, divine seers, and Cāraṇas, as if in a spirited contest of prowess or accomplishment.