Shloka 5
आदि पर्व — अध्याय १०६
Pāṇḍu’s Gifts, Forest Residence, and Vidura’s Marriage
तस्य कृष्णस्य कपिलां जटां दीप्ते च लोचने । बशभ्ूणि चैव श्मश्रूणि दृष्टवा देवी न्यमीलयत्,व्यासजीके शरीरका रंग काला था, उनकी जटाएँ पिंगलवर्णकी और आँखें चमक रही थीं तथा दाढ़ी-मूँछ भूरे रंगकी दिखायी देती थी। उन्हें देखकर देवी कौसल्याने (भयके मारे) अपने दोनों नेत्र बंद कर लिये
tasya kṛṣṇasya kapilāṃ jaṭāṃ dīpte ca locane | babhruṇi caiva śmaśrūṇi dṛṣṭvā devī nyamīlayat ||
Vaiśampāyana sprach: Als sie jenen dunkelhäutigen Mann erblickte—mit fahlgelben, verfilzten Locken, mit Augen, die vor Glanz loderten, und mit braunem Bart und Schnurrbart—schloss Königin Kausalyā, von Furcht und ehrfürchtigem Staunen über seine furchterregende Erscheinung ergriffen, die Augen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward signs of intense tapas or formidable spiritual power can evoke fear and reverence; it implicitly cautions that extraordinary appearance and energy should be approached with humility and self-control.
Vaiśampāyana describes a dark-complexioned figure with tawny matted hair, shining eyes, and brown facial hair; upon seeing him, Queen Kausalyā, overwhelmed and afraid, shuts her eyes.