Previous Verse
Next Verse

Shloka 12

क्षुपस्य विष्णुदर्शनं, वैष्णवस्तोत्रं, दधीचविवादः, स्थानेश्वरतीर्थमाहात्म्यं

संकर्षण महाभाग प्रद्युम्न पुरुषोत्तम अनिरुद्ध महाविष्णो सदा विष्णो नमो ऽस्तु ते

saṃkarṣaṇa mahābhāga pradyumna puruṣottama aniruddha mahāviṣṇo sadā viṣṇo namo 'stu te

O Saṅkarṣaṇa, du Hochbegnadeter; o Pradyumna; o Puruṣottama; o Aniruddha; o Mahāviṣṇu — o stets gegenwärtiger Viṣṇu, dir sei mein Gruß und meine Verehrung. In der Schau der Liṅga-Purāṇa erkennt dieses Lob letztlich den einen Pati, den Herrn, der alle göttlichen Gestalten durchdringt.

संकर्षणSaṅkarṣaṇa (a Vyuha-form of Vishnu)
संकर्षण:
महाभागgreatly fortunate/noble one
महाभाग:
प्रद्युम्नPradyumna (a Vyuha-form)
प्रद्युम्न:
पुरुषोत्तमSupreme Person
पुरुषोत्तम:
अनिरुद्धAniruddha (a Vyuha-form)
अनिरुद्ध:
महाविष्णोO Mahāviṣṇu (great all-pervading Vishnu)
महाविष्णो:
सदाalways
सदा:
विष्णोO Vishnu
विष्णो:
नमः अस्तु ते (नमो 'स्तु ते)may salutations be to you
नमः अस्तु ते (नमो 'स्तु ते):

Suta Goswami (narrating a received hymn of praise within the Purana’s discourse)