Shloka 42
Vasiṣṭha-gamana
Vasiṣṭha’s Departure / The Episode of Sagara
भूपव्या कोपदग्धं नृपकुलविहिताशेषधर्मादपेतं कृत्वा तेषां वसिष्ठः समयमवनिपालप्रतिज्ञानिवृत्त्यै / गत्वा तं राजवर्यं स्वयमथ शनकैः सांत्वयित्वा यथावत्सप्राणानामरीणामपगमनविधावभ्यनुज्ञां ययाचे
bhūpavyā kopadagdhaṃ nṛpakulavihitāśeṣadharmādapetaṃ kṛtvā teṣāṃ vasiṣṭhaḥ samayamavanipālapratijñānivṛttyai / gatvā taṃ rājavaryaṃ svayamatha śanakaiḥ sāṃtvayitvā yathāvatsaprāṇānāmarīṇāmapagamanavidhāvabhyanujñāṃ yayāce
Als Vasiṣṭha das Königsgeschlecht sah, das auf dem Königsweg vom Zorn verbrannt und von allem Dharma abgefallen war, setzte er eine Frist als Abkommen, damit das Gelübde des Herrschers erfüllt werde; dann ging er selbst zu jenem erlesenen König, tröstete ihn behutsam und erbat die Zustimmung zur Weise, die Feinde lebend abziehen zu lassen.