Vasiṣṭha-gamana
Vasiṣṭha’s Departure / The Episode of Sagara
तथापि न दिवा भुक्तें शेते वा निशि संस्मरन् / सुदीर्घं निःश्वसित्युष्णमुद्विग्नहृदयो ऽनिशम्
tathāpi na divā bhukteṃ śete vā niśi saṃsmaran / sudīrghaṃ niḥśvasityuṣṇamudvignahṛdayo 'niśam
Dennoch aß er am Tage nicht und schlief in der Nacht nicht, ganz im Erinnern versunken. Mit aufgewühltem Herzen stieß er unablässig heiße, lange Seufzer aus.