Shloka 25
Dakṣa’s Daughters, Cosmic Lineages, and the Population of the Three Worlds
पुन: प्रसाद्य तं सोम: कला लेभे क्षये दिता: । शृणु नामानि लोकानां मातृणां शङ्कराणि च ॥ २४ ॥ अथ कश्यपपत्नीनां यत्प्रसूतमिदं जगत् । अदितिर्दितिर्दनु: काष्ठा अरिष्टा सुरसा इला ॥ २५ ॥ मुनि: क्रोधवशा ताम्रा सुरभि: सरमा तिमि: । तिमेर्यादोगणा आसन् श्वापदा: सरमासुता: ॥ २६ ॥
punaḥ prasādya taṁ somaḥ kalā lebhe kṣaye ditāḥ śṛṇu nāmāni lokānāṁ mātṝṇāṁ śaṅkarāṇi ca
Daraufhin besänftigte Soma (der Mondgott) Prajāpati Dakṣa mit höflichen Worten und gewann die Teile seines Lichts zurück, die er während der Krankheit verloren hatte. In der dunklen Monatshälfte schwindet der Glanz des Mondes, und in der hellen Hälfte tritt er wieder hervor; dennoch konnte er keine Kinder zeugen. O Mahārāja Parīkṣit, höre nun die glückverheißenden Namen der Gemahlinnen Kaśyapas, aus deren Schoß die Bevölkerung des ganzen Universums hervorging: Aditi, Diti, Danu, Kāṣṭhā, Ariṣṭā, Surasā, Ilā, Muni, Krodhavaśā, Tāmrā, Surabhi, Saramā und Timi. Aus Timi gingen alle Wasserwesen hervor, und aus Saramā die wilden Tiere wie Löwen und Tiger.
FAQs
The verse lists Aditi, Diti, Danu, Kāṣṭhā, Ariṣṭā, Surasā, and Ilā as wives of Kaśyapa connected with populating the world.
He is presenting the cosmic genealogy—how various classes of beings arise—within the broader narration of Dakṣa’s daughters and the expansion of creation.
It encourages seeing life within a sacred, ordered cosmos—cultivating humility and dharmic responsibility rather than a random view of existence.