Nārada’s Instructions: Śrāddha, True Dharma, Contentment, Yoga, and Devotion-Centered Renunciation
द्रव्यसूक्ष्मविपाकश्च धूमो रात्रिरपक्षय: । अयनं दक्षिणं सोमो दर्श ओषधिवीरुध: ॥ ५० ॥ अन्नं रेत इति क्ष्मेश पितृयानं पुनर्भव: । एकैकश्येनानुपूर्वं भूत्वा भूत्वेह जायते ॥ ५१ ॥
dravya-sūkṣma-vipākaś ca dhūmo rātrir apakṣayaḥ ayanaṁ dakṣiṇaṁ somo darśa oṣadhi-vīrudhaḥ
Mein lieber König Yudhiṣṭhira, wenn im Opfer ghee und Körner wie Gerste und Sesam dargebracht werden, wird ihr feines Ergebnis zu himmlischem Rauch, der einen stufenweise durch Bereiche wie Dhūma, Rātri, Kṛṣṇapakṣa und Dakṣiṇāyana bis schließlich zum Mond führt. Danach jedoch steigen die Opfernden wieder zur Erde herab und werden zu Kräutern, Ranken, Gemüse und Getreide; diese werden gegessen, zu Samen verwandelt und in den Leib der Frau gelegt, und so erfolgt Geburt um Geburt.
This is explained in Bhagavad-gītā (9.21) :
This verse outlines a karmic post-death progression through smoke, night, the dark fortnight, the sun’s southern course, the moon, and then into vegetation—indicating a return toward rebirth rather than liberation.
Parīkṣit was hearing essential teachings before death; Śukadeva explains karmic routes like pitṛyāna to show how material piety still leads to rebirth, encouraging exclusive devotion for liberation.
Do not rely only on ritual merit or worldly virtue; cultivate bhakti and detachment so one’s consciousness aims for liberation rather than cyclical return.