Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 27
Brahmacarya and Vānaprastha Duties; Gradual Dissolution of Bodily Identity
वाचमग्नौ सवक्तव्यामिन्द्रे शिल्पं करावपि । पदानि गत्या वयसि रत्योपस्थं प्रजापतौ ॥ २६ ॥ मृत्यौ पायुं विसर्गं च यथास्थानं विनिर्दिशेत् । दिक्षु श्रोत्रं सनादेन स्पर्शेनाध्यात्मनि त्वचम् ॥ २७ ॥ रूपाणि चक्षुषा राजन् ज्योतिष्यभिनिवेशयेत् । अप्सु प्रचेतसा जिह्वां घ्रेयैर्घ्राणं क्षितौ न्यसेत् ॥ २८ ॥
vācam agnau savaktavyām indre śilpaṁ karāv api padāni gatyā vayasi ratyopasthaṁ prajāpatau
Daraufhin soll man die Rede samt Sprechorgan dem Feuer übergeben; handwerkliches Können und beide Hände Indra; die Kraft der Fortbewegung und die Beine dem Herrn Viṣṇu; sinnliche Lust samt Geschlechtsorgan Prajāpati; den After samt Ausscheidungskraft, an seinem Ort, Mṛtyu. Das Ohr samt Klang den Gottheiten der Himmelsrichtungen; die Haut samt Berührung Vāyu; Gestalt samt Sehkraft der Sonne; die Zunge zusammen mit Varuṇa dem Wasser; und den Geruchssinn zusammen mit den Aśvinī‑Kumāras der Erde samt ihren Düften.
FAQs
This verse describes a disciplined inner withdrawal: assigning bodily functions to their cosmic controllers and merging the senses back into their subtle sources, cultivating detachment and God-centered remembrance.
Parīkṣit was preparing for imminent death; Śukadeva instructs him in a yogic method of detachment that supports steady concentration for hearing and remembering Bhagavān.
Practice sense-discipline: reduce distraction, consciously redirect hearing and touch away from agitation and toward sādhana—especially śravaṇa (hearing) and smaraṇa (remembrance) of the Lord.